Ο καθηγητής Μιχαήλ Α. Δανιηλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και πήρε το απολυτήριο Λυκείου από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ και μετά τη λήψη του πτυχίου του υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως οπλίτης ιατρός (561 Τάγμα Πεζικού) ενώ στη συνέχεια εκπλήρωσε την Υπηρεσία Υπαίθρου  στον Υγειονομικό Σταθμό Κρύας Βρύσης νομού Πέλλης και στο Νοσοκομείο Γιαννιτσών.

Τον Σεπτέμβριο του 1979 άρχισε την εκπαίδευση του στην Παθολογία στη Β' Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική του ΑΠΘ (Διευθυντής ο καθηγητής Πάνος Μεταξάς) στο Ιπποκράτειο ΓΠΝ Θεσσαλονίκης αρχικά ως άμισθος βοηθός και από τον Φεβρουάριο του 1980 ως διορισμένος σε θέση ειδικευόμενου Εσωτερικής Παθολογίας, στην ίδια Κλινική.  

Τον Μάρτιο του 1983 ύστερα από εξετάσεις έλαβε τον τίτλο Ειδικότητας της Εσωτερικής Παθολογίας και τον ίδιο μήνα διορίστηκε σε θέση άμισθου ειδικευόμενου Νεφρολογίας στο Νεφρολογικό τμήμα της Β΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής.

Από το 1983 απασχολήθηκε με ερευνητικό έργο, τόσο ως ειδικευόμενος Νεφρολογίας, συμμετέχοντας σε όλες τις επιστημονικές δραστηριότητες του Τμήματος, όσο και ως συνεργαζόμενος του Τμήματος Ανοσολογίας και Ιστοσυμβατότητας της Β΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής (υπεύθυνος ο επιμελητής της Κλινικής κ. Ζ. Πολυμενίδης) αλλά και ως "σύνδεσμος" με την Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων του Νοσοκομείου,  .

Το 1985 μετεκπαιδεύτηκε στο Ινστιτούτο Aνοσολογίας Μεταμοσχεύσεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης, στη Γερμανία, σε τεχνικές Μικτής Καλλιέργειας λεμφοκυττάρων, σε τεχνικές Iστοσυμβατότητας αλλά και σε άλλες νεότερες ανοσολογικές τεχνικές, υπό την Διεύθυνση του καθηγητή Ανοσολογίας μεταμοσχεύσεων Gerhard Opelz.

Μετά την επιστροφή του στο ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΓΠΝ διορίστηκε σε θέση επιμελητού ΕΣΥ στο "Τμήμα Ανοσολογίας και Eθνικό Περιφερικό Κέντρο Ιστοσυμβατότητας" και με την προτροπή του Διευθυνού του τμήματος έθεσε σε εφαρμογή τεχνικές μικτής λεμφοκυτταρικής καλλιέργειας και άλλες νεώτερες ανοσολογικές τεχνικές, οργανώνοντας το υλικό της Διδ. Διατριβής του. Παράλληλα συμμετείχε και στο τακτικό Εξωτερικό ιατρείο Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας της Β' Π.Π. Κλινικής.

Τον Ιούνιο του 1986 έλαβε τον τίτλο Ειδικότητας της Νεφρολογίας και τον Μάρτιο του 1988 αναγορεύθηκε από τα μέλη του Τομέα Παθολογίας του Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ με βαθμό "Άριστα". Θέμα της διδακτορικής του διατριβής ήταν "Η σημασία ορισμένων αντιγόνων της HLA-D, DR υποπεριοχής στην επιβίωση νεφρικών μοσχευμάτων από συγγενή ζωντανό δότη" (επιβλέπων ο καθηγητής Μεν. Παπαδημητρίου).

Σε όλο αυτό το διάστημα υπήρξε συνδιοργανωτής των ερευνητικών προγραμμάτων του τμήματος αλλά και των συνεργασιών με τη Χειρουργική Κλινική μεταμοσχεύσεων του Ιπποκράτειου ΓΠΝ.  Τον Νοέμβριο του 1987 μετεκπαιδεύτηκε στο AALST Βελγίου στη χρήση και στις εφαρμογές του κυτταρομετρητή και κυτταροδιαχωριστή ροής (Ευρωπαϊκό Κέντρο BECTON-DICKINSON).       

Τον Δεκέμβριο του 1989 εκλέχθηκε σε θέση λέκτορα του Τομέα Παθολογίας του Ιατρικού Τμήματος του ΑΠΘ με γνωστικό αντικείμενο "Παθολογία-Ανοσολογία".

Το 1990, με υποτροφία της Eλληνικής Nεφρολογικής Eταιρείας μετεκπαιδεύτηκε στο Τμήμα Ανοσολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου BICETRE Παρισίων (Prof. Daniel Fries & Prof. Bernard Charpentier). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ιατρικού Τμήματος του ΑΠΘ, εντάχθηκε στην Α’ Παθολογική Κλινική του ΑΠΘ (Διευθυντής ο καθηγητής Αχ. Τουρκαντώνης). Τον Ιανουάριο του1991, με την σύμφωνη γνώμη του Διευθυντού της Κλινικής ίδρυσε, οργάνωσε και λειτούργησε το Τακτικό Εξωτερικό Ιατρείο Κλινικής Ανοσολογίας της Α’ Παθολογικής ΑΠΘ.

Τον Μάιο του 1995 εκλέχθηκε επίκουρος καθηγητής με γνωστικό αντικείμενο Παθολογία - Ανοσολογία. 

Στη συνέχεια, παρακολούθησε μετεκπαιδευτικό σεμινάριο σχετικά με τις εφαρμογές μοριακών τεχνικών και τις ερευνητικές δυνατότητες καθώς και τις κλινικές  εφαρμογές της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR).  Το 1997 πραγματοποίησε τρίμηνη μετεκπαίδευση στο Ινστιτούτο Ανοσολογίας του Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης.

Τον Μάρτιο του 1998 μονιμοποιήθηκε σε οργανική θέση Διδακτικού Eρευνητικού Προσωπικού της βαθμίδας του επίκουρου καθηγητή στον Tομέα Παθολογίας του Tμήματος Iατρικής του A.Π.Θ.

Τον Μάιο 2001 εκλέχθηκε μόνιμος αναπληρωτής καθηγητής του Tομέα Παθολογίας του Tμήματος Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του A.Π.Θ. με γνωστικό αντικείμενο «Παθολογία-Ανοσολογία».

Το 2006 μετεκπαιδεύτηκε επί τετράμηνο σε νεώτερες μοριακές τεχνικές στο τμήμα Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Ιατρικής Μεταγγίσεων και Κλινικής  Ανοσογενετικής του Πανεπιστημίου του ULM (Διευθυντής: Dr J. Mytilinaios).

Τον Ιούλιο 2007 εκλέχθηκε Καθηγητής του Tομέα Παθολογίας της  Ιατρικής Σχολής του A.Π.Θ. με γνωστικό αντικείμενο «Παθολογία-Ανοσολογία».  

Κατά το ΑκαδημαΪκό έτος 2008-2009 παρακολούθησε τη σειρά μαθημάτων "Εκπαίδευση εκπαιδευτών" την οποία διοργάνωσε η Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ.

Κατόπιν εκλογής του από τα μέλη του Tομέα Παθολογίας του Ιατρικού Τμήματος ΑΠΘ., άσκησε τα καθήκοντα του Διευθυντή της Α' Παθολογικής Κλινικής ΑΠΘ, από την 1η Σεπτεμβρίου 2013 έως την 31η Αυγούστου 2016 

Ομιλεί Γαλλικά (6ετής σπουδή στο "Institut Francais de Thessalonique"), Αγγλικά (3ετής σπουδή στο Britsh Council) και μέτρια  Γερμανικά (ιδιωτική σπουδή).

 Κύρια θέματα στο διδακτικό, ερευνητικό και συγγραφικό του έργο των τελευταίων ετών -εκτός από τα προγραμματισμένα μαθήματα Κλινικής Διαγνωστικής, Εσωτερικής Παθολογίας και Παθολογικής Φυσιολογίας των φοιτητών ιατρικής- αποτέλεσε η ανοσιακή απάντηση στον άνθρωπο, οι διαταραχές ανοσορρύθμισης, οι αλλεργοπάθειες και τα νοσήματα υπερευαισθησίας όλων των τύπων, η ανοσολογία αναπαραγωγής,  η ανοσολογία μεταμοσχεύσεων, η ανοσολογία και η ανοσογενετική των αυτοάνοσων ρευματοπαθειών και των διάφορων μορφών αυτοανοσίας οι συγγενείς και επίκτητες ανοσοανεπάρκειες, η ανοσολογία και η ανοσογενετική των λοιμώξεων, τα νοσήματα ανοσογενετικής βάσης, το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας, κ.ά.  

 Πρότυπο ιατρείο ανοσολογικής έρευνας και ανοσοθεραπείας